ar

Augmented Reality เทคนิคเพิ่มความเสมือนจริง
การเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงเสมือน immersive คือเทคนิคเพิ่มความเสมือนจริง
Augmented Reality ที่ซึ่งดูเหมือนจะสนับสนุนระดับความสำเร็จของกราฟิกคอมพิวเตอร์เพื่อจากของจริงเน้นลักษณะเฉพาะและยกระดับขยายความเข้าใจ (Isdale, 2001) Azuma 1999 อธิบาย “เทคนิคเพิ่มความเสมือนจริงคือการเพิ่มความเข้าใจของมนุษย์สนับสนุนข้อมูลข่าวสารที่ไม่ปกติที่พบเห็นจากความรู้สึกของมนุษย์ (Behringer, Mizell และ Klinker(2001)) อธิบายว่า เทคโนโลยี AR จัดเตรียมวิธีการนำเสนอข้อมูลโดยเพิ่มสถานการณ์เพิ่มความรู้ความเข้าใจของโลกจริง สิ่งนี้ถูกยอมรับการแทนวัตถุเสมือนหรือสอดแทรกข้อมูลข่าวสารเข้าไปในโลกที่เป็นจริงผู้ใช้จะเป็นผู้มองเห็น”
สอดคล้องกับ Isdale (2001) จัดแบ่งชนิดของเทคนิคเพิ่มความเสมือนจริง (AR) ออกเป็น 4 ชนิด สิ่งนั้นสามารถแยกชนิดได้ ดังนั้น
1. Optical See-Through AR ผู้ใช้เห็นชัดเจนด้วย Head-mounted display (ผู้ใช้จะต้องสวมหมวกที่มีจอภาพไว้บนศีรษะ) เพื่อแสดงสิ่งแวดล้อมเสมือนได้ (VE) โดยตรงมากกว่าโลกจริง
2. Projector Based AR ใช้วัตถุโลกจริงเช่นเดียวกับการออกแบบพื้นผิวสำหรับ VE
3. Video See-Through AR ใช้ HMD ทึบแสงในการแสดงผสมผสานกับวิดีโอของ VE และมองจากล้องถ่ายรูปบน HMD
4. Monitor-Based AR ใช้ผสมผสานกับวิดีโอสตรีมแต่การแสดงน่าติดตามมากกว่าปกติหรือจับสิ่งแสดงได้ Monitor-Based AR คือความเป็นไปได้ยากเล็กน้อยที่จะติดตั้งเพราะมันจำกัดเนื้อหา HMD
เทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงมีความสำคัญกับการฝึกหัดร่างกายให้แข็งแรง Govil, You
และ Neumann (2000) บรรยายในพื้นฐาน Video-based จะลองเลียนแบบสถานการณ์เล่นกอล์ฟจริง ที “Mixed Reality Lab ในโยโกฮามา ได้พัฒนาเพิ่มความเสมือนจริงให้กับเกมส์กีฬาฮอกกี้ (Satoh, Ohshima, Yamamoto & Tamura, 1998) ผู้เล่นสามารถที่จะแบ่งปันไฟล์เกมส์ทางกายภาพ ไม้ตี และเกมส์ฮอกกี้เสมือนจะเล่นในอากาศ”
สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในการประยุกต์ข้อมูลสารสนเทศเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงคือระบบสารสนเทศในช่องว่างในอากาศสำหรับสำรวจสภาพแวดล้อมภายในเมือง รวมทั้งสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ในที่ว่าง โดยเฉพาะงานวิจัยที่เกี่ยวกับเทคนิคเพิ่มความเสมือนจริงเคลื่อนที่ ใช้เคลื่อนที่และสวมใส่ระบบที่คำนวณไว้แล้วเดินไปที่รอบ Columbia University (Feine, MacIntyre, Hollerer, & Webster, 1997; Hollerer, Feiner, & Pavlik, 1999; Hollerer, Feiner, Terauchi, Rashid, & Hallaway, 1999)
สิ่งสำคัญอื่นๆ ในการประยุกต์เทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงอยู่ในโรงงานอุตสาหกรรม ที่ซึ่งเน้นการควบคุมให้สามารถเด่นชัด เป็นต้นว่า ควบคุมความต้องการทั้งทางพื้นดินและทางเครื่องบิน กลุ่ม Boeing กำลังสำรวจชนิดการประยุกต์นี้ Behringer, Mizell , and Klinker(2001) รายงานว่า David Mizell เป็นคนนำไปประยุกต์ใช้ AR กับอุตสาหกรรมการสร้างเครื่องบิน (กำหนดการสร้างของการเชื่อมต่อ wirebundle) การค้นคว้าวิจัยมีคนพบสิ่งนั้นคือระบบผู้ช่วย AR คนงาน nontrained สามารถประกอบ wirebundle เร็วกว่าคนงานที่ไม่ได้เรียนรู้ระบบนี้ Behringer et al(2001) รายงานว่า Dirk Reiners พัฒนาระบบ AR ให้สามารถใช้กันกับกระบวนการในการอุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ บนพื้นฐานของผู้ทำเครื่องหมายเสมือน ระบบนี้ช่วยแนะนำผู้ใช้ผ่านชุมชนตามลำดับของกระบวนการการชุมชนด้วยระบบนิรภัย (doorlock) ระบบของ Reiners’ กำหนดต้องใช้จอสวมหัว HMD และวิ่งบน SGI O2(180 MHz) สำหรับการติดตามและ SGI Onyx RE2 สำหรับแสดงผล
การประยุกต์ใช้ทางด้านการแพทย์มากมายอยู่ภายใต้การพัฒนาของเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริง (Isdale,2001; Taubes,1994b) เมื่อไม่นานมานี้ เป็นครั้งแรกที่ศัลยแพทย์ได้ทำการศัลยกรรมไปสู่การย้ายเนื้องอกออกจากสมองโดยใช้เทคนิคเพิ่มความเสมือนจริง โดยใช้ภาพวิดีโอ เพิ่มเข้าไปในกราฟิก 3D ช่วยแพทย์ดูที่ตั้งจากการคำนวณที่มีประสิทธิภาพมากกว่า (Satava, 1993)
คล้ายกับที่ Azuma (1999) อธิบายไว้
…การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีวัตถุเสมือนจะช่วยเกี่ยวกับการเข้าใจสภาพแวดล้อมของเขาเป็นต้นว่า กลุ่มที่ UNC ตรวจลักษณะของทารกในมดลูกกับเครื่องจับสัญญาณเหนือเสียงต่อมาซ้อนทับจำลองทับสามมิติลักษณะของทารกในมดลูกไว้บนสุดของมดลูกของแม่ ชัยชนะอย่างหนึ่งของหมอคือภาพ x-ray ที่ทำให้สามารถมองเข้าไปถึงมดลูกข้างใน การสอนการก่อสร้างหรือซ่อมแซมอุปกรณ์ที่ซับซ้อนให้เข้าใจ ถ้าพวกเขาไม่มีในคู่มือกับหนังสือและภาพ 2D แต่เป็น 3D ที่วาดเพิ่มบนเครื่องจักรเอง การบอกช่างว่าจะทำอะไรและมันทำที่ไหน
แหล่งทรัพยากรที่ยอดเยี่ยมของเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงคือที่
http://www.cs.rit.edu/~jrv/research/ar/ Azuma(1999) รายงาน
โชคร้ายการลงทะเบียนคือปัญหาที่ยุ่งยากสำหรับสมาชิกจำนวนมากอย่างเขา ระบบเสมือนมนุษย์คือสิ่งที่ดีที่การค้นพบหัวอ่าน (misregistrations) ขนาดเล็กเพราะว่าความละเอียดของ fovea และความรู้สึกของระบบมนุษย์เสมือนให้ความแตกต่าง 1. ข้อผิดพลาดที่นำมาสังเกตคือความละเอียดของภาพน้อย 2. ข้อผิดพลาดนั้นสามารถทนในสภาพแวดล้อมเสมือนได้ไม่เห็นด้วยกับเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริง หัวอ่านใน Head-mounted display ข้อผิดพลาดในระบบติดตามหัวและปัญหาอื่นๆ เกิดขึ้นมีพื้นฐานมาจากระบบ HMD อาจจะไม่ใช่ปัญหาทุกสาเหตุที่พบแต่ปัญหาที่ใหญ่ในเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงในตอนท้าย มันคือความล่าช้าของระบบ ช่วงเวลาระหว่างค่าตำแหน่งหัวที่จะเพิ่มรูปกราฟิกให้ตรงกับของจริง ระบบทั้งหมดหน่วงวัตถุเสมือนให้ปรากฏช้ากว่าไม่ส่งเสริมสภาพจริงเมื่อผู้ใช้เคลื่อนที่ไปรอบๆ ผลลัพธ์คือภายในระบบเทคนิคการสร้างภาพเสมือนจริงวัตถุเสมือนจะปรากฏการหมุนไปรอบๆ แทนที่มันจะบันทึก จนกระทั่งปัญหาการบันทึกถูกแก้ไขเทคนิคการเพิ่มความเสมือนจริงอาจจะไม่เคยได้รับการยอมรับโดยทั่วไปในการประยุกต์อย่างจริงจัง
Azuma’s วิจัยเน้นบนการลงทะเบียนที่จะปรับปรุงเทคนิคเพิ่มความเสมือนจริง เขาได้พัฒนาเทคนิคให้เป็นมาตรฐาน ใช้เครื่องตรวจจับสัญญาณความเฉลี่ยทำนายการเคลื่อนไหวหัว และสร้างระบบจริงที่นั่นเพิ่มสิ่งเหล่านี้เพื่อปรับปรุงเทคนิคสอดคล้องกับ Azuma “ฉันเชื่อว่าการทำงานนี้วางในระยะทางการปะทะแม่นยำและการลงทะเบียนจะเข้มแข็งขึ้น” (p.3)
สำหรับสารสนเทศเกี่ยวกับ Azuma’s วิจัยที่ University of North Carolina และแถลงการณ์ของเขา (Azuma, 1993, 1997, Azuma & Bishop, 1994, 1995)
ดูได้ที่ http://www.cs.unc.edu/~azuma-AR.html Milgram และ kishino (1994) เสนอเทคนิคการแบ่งประเภทอย่างยอดเยี่ยมของการผสมผสานความจริงและ Isdale’s (2001) เขียนบทความไว้ที่หน้าเวป http://www.vrnews.com/issuearchive/vrn0905/vrn0905tech.html เสนอความรู้ทั้งหมดแบบคร่าวๆ การพัฒนาผสมผสานของจำลองกับของจริง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: